18 ژوئن 2024- مقاله ی اخیراً منتشر شده در مجلهDiabetes Therapy ، نتایج مطالعه ی کارایی سماگلوتید خوراکی در مدیریت دیابت نوع 2 و حمایت از کاهش وزن را در هلند(PIONEER REAL) مورد بحث قرار داد.
پیشینه
در سال 2021، حدود 500 میلیون نفر در سراسر جهان با دیابت نوع 2 زندگی می کردند. انتظار می رود شیوع دیابت نوع 2 همچنان در حال افزایش باشد و محققان تخمین می زنند که تقریباً 700 میلیون نفر تا سال 2045 به این بیماری مبتلا خواهند شد.
در هلند، حدود 1.1 میلیون نفر در سال 2021 با دیابت زندگی می کردند که بیش از 90 درصد آنها به دیابت نوع 2 مبتلا بودند. با چنین شیوع بالایی، دیابت نوع 2 با هزینه ی سالانه 1.3 میلیارد یورو در هلند همراه است.
فدراسیون دیابت هلند، معرفی گام به گام درمان های دیابت بر اساس سطوح هموگلوبین گلیکوزیله(HbA1c) را توصیه می کند. به طور معمول، درمان به طور متوالی با متفورمین و سولفونیل اوره ها آغاز می شود و به دنبال آن انسولین، آگونیست های گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1RAs)، یا مهار کننده های دی پپتیدیل پپتیداز-4 (DPP-4) توصیه می شوند.
سماگلوتاید، یک آنالوگ GLP-1 است که در حال حاضر به صورت داروی زیر جلدی و خوراکی روزانه موجود است. در کنار رژیم غذایی و ورزش، سماگلوتاید به طور موثر سطح قند خون را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مدیریت می کند و خطر عوارض قلبی عروقی مانند فشار خون بالا و پاسخ های التهابی را کاهش می دهد.
تایید سماگلوتاید در هلند بر اساس نتایج حاصل از فاز سه کارآزمایی بالینی PIONEER بود. برای ارائه داده‌های اضافی برای حمایت از استفاده از سماگلوتید خوراکی یک بار در روز، برنامهPIONEER REAL متعاقباً در کشورهای مختلف در سراسر اروپا، آمریکای شمالی، خاورمیانه و آسیای شرقی آغاز شد. به طور خاص، هدف PIONEER REAL مقایسه ی اثر سماگلوتید خوراکی با سایر داروهای تزریقی کاهش دهنده قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 بود.
در مورد این مطالعه
بین نوامبر 2020 و دسامبر 2022، مطالعه PIONEER REAL در 27 سایت در سراسر هلند انجام شد. همه شرکت کنندگان در این مطالعه بالای 18 سال سن داشتند، به دیابت نوع 2 مبتلا بودند و هرگز با داروی تزریقی کاهش دهنده ی قند خون به جز انسولین کوتاه مدت، درمان نشده بودند.
نقطه پایانی اولیه مطالعه، ارزیابی تغییرات در سطوح HbA1c از ابتدای مطالعه تا پایان مطالعه بود، در حالی که نقاط پایانی ثانویه شامل تغییرات در وزن بدن بود. همچنین از شرکت کنندگان در مطالعه یک ارزیابی مبتنی بر پرسشنامه برای رضایت از درمان، انجام شد.
ویژگی های شرکت کنندگان در مطالعه
در مجموع 187 بیمار در این مطالعه وارد شدند و سماگلوتید خوراکی را یک بار در روز به مدت 34-44 هفته دریافت کردند. میانگین سنی گروه مورد مطالعه 58 سال بود که 54 درصد آنها مرد و 88 درصد سفیدپوست بودند. میانگین مدت زندگی با دیابت برای افراد شرکت کننده 8.7 سال بود.
میانگین وزن بدن 103.1 کیلوگرم، در حالی که میانگین اندازه گیری دور کمر و شاخص توده بدنی(BMI) به ترتیب 118.1 سانتی متر و 35.1 کیلوگرم بر متر مربع بود.
میانگین 1.6 و 2.4 داروی ضد دیابت توسط شرکت کنندگان در مطالعه در ابتدا و انتهای مطالعه به ترتیب استفاده شد. سماگلوتید خوراکی در بین این داروها گنجانده نشد. در ابتدای تحقیق حدود 10 درصد از شرکت کنندگان گزارش دادند که تاکنون هیچ داروی کاهش دهنده ی قند خون را دریافت نکرده اند.
حدود 98٪ از شرکت کنندگان سه میلی گرم سماگلوتاید خوراکی دریافت کردند، در حالی که 2٪ هفت میلی گرم سماگلوتاید خوراکی به مدت متوسط 37.7 هفته دریافت کردند.
اثربخشی درمانی سماگلوتید خوراکی
دریافت کنندگان سماگلوتید خوراکی کاهش قابل توجهی را در سطح HbA1c از 8.6٪ در شروع مطالعه به 7.3٪ در پایان مطالعه تجربه کردند.
حدود 8 درصد از گروه مورد مطالعه در ابتدا سطح HbA1c کمتر از 7 درصد داشتند. در پایان دوره مطالعه، 48٪ از شرکت کنندگان سطح HbA1c کمتر از 7٪ را نشان دادند.
کاهش قابل توجهی در وزن بدن به میزان 5.8 کیلوگرم پس از درمان با سماگلوتید مشاهده شد. قابل ذکر است که اثراتسماگلوتید خوراکی بر HbA1c و وزن بدن بین بیماران تحت درمان متخصصان دیابت یا متخصصان غیر دیابت تفاوت معنی‌داری نداشت.
شرکت کنندگان تحت درمان با سماگلوتاید رضایت قابل توجهی از درمان را گزارش کردند: به ترتیب 26.1% و 55.4% گزارش دادند که مصرف سماگلوتاید آسان یا بسیار آسان است.
در پایان مطالعه، حدود 79 درصد از شرکت کنندگان تحت درمان با سماگلوتاید خوراکی با دوز متوسط 10.6 میلی گرم بودند. به طور مشخص تر، 53.7%، 42.2% و 4.1% به ترتیب دوزهای 14 میلی گرم، هفت میلی گرم و سه میلی گرم را دریافت کردند.
مشخصات ایمنی
در مجموع 246 عارضه ی جانبی خفیف تا متوسط در 58 درصد از دریافت کنندگان سماگلوتید خوراکی گزارش شد. ده عارضه جانبی شدید در 4.8 درصد از شرکت کنندگان مشاهده شد که یک مورد کوله سیستیت و یک مورد آبسه ی مقعدی احتمالاً مربوط به درمان سماگلوتید خوراکی بود.
اختلالات گوارشی شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده توسط حدود 45 درصد از شرکت کنندگان در مطالعه بود.
مشابه آنچه برای سایر GLP-1RAها مشاهده شده است، عوارض جانبی که منجر به خاتمه درمان سماگلوتید شد شامل تهوع، استفراغ و اسهال بود.
یک مورد مرگ ناشی از اختلال قلبی در طول دوره مطالعه رخ داد. با این حال، این رویداد به احتمال زیاد با درمان سماگلوتید ارتباطی نداشت.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20240618/Oral-semaglutide-proves-effective-for-type-2-diabetes-and-weight-loss-in-Dutch-study.aspx